Þetta myndband er í HD og þarna má finna öll krössin í vetur og það að þetta skuli vera 22 mínútur segir allt sem segja þarf um supercross tímabilið fyrir árið 2012 enda hafa sjaldan verið jafn mikið um meiðsl í supercrossinu á hinum síðari árum.
Nú um helgina fór fram síðasta umferðin í AMA Supercrossinu og fór hún að venju í Las Vegas. Þetta keppnistímabil hefur verið fyrir margar sakir sögulegt og þá fyrst og fremst fyrir meiðsli margra topp ökumanna í sportinu og endaði tímabilið meira segja á því að nýkrýndur meistari Ryan Villopoto meiddist og verður ekki meira með í ár... Já, listi yfir ökumenn sem meiðst hafa er langur og hafa margar spekúlasjónir komið fram afhverju, sumir kenna brautum um, aðrir hjólum (450 hjólum) og en aðrir harðandi samkeppni en þegar allt er á botninn hvolft að þá virðist þetta bara vera eitt af þessum tímabilum sem hefur verið skrýtið í marga staði. Chad Reed var spurður út í þetta og hann vildi ekki meina það að um harðnandi samkeppni væri um að ræða, menn hefði alveg eins viljað vinna keppnina í fyrra eins og í ár. Hjólin væri betri en nokkru sinni fyrr og brautirnar væru betri en tæknilegri. Hans mat var, þetta var bara skrýtið tímabil, "nothing more, nothing less"... Margir ökumenn reyndu þó að hjóla hálflaskaðir í keppninni um helgina og má þar meðal annars nefna Kevin Windham sem varð að hætta við þar sem hann er ekki orðin góður. Dean Wilson ákvað að vera með þrátt fyrir að hann þarf að fara í aðgerð á öxl en þulirnir vildu meina að það væri vegna þess að samningur Dean Wilson rennur út í ár og þarf hann sárlega á nýjum samning að halda áður en sumarið er á enda.
Eitt hefur þó vakið athygli í ár og það er að mun færri einstaklingar sem voru á eigin vegum, það sem er kallaður "privater" mættu til keppni í ár en undanfarin ár og í lok tímabils var þetta orðið þannig að allir sem skráðu sig komust að í undanriðla og er það í fyrsta sinn sem slíkt gerist í mörg herrans ár. Þetta þýðir að nýliðun er orðin mun minni í sportinu og að þeir sem hafa þurft að borga brúsann úr eigin vasa sá ekki tilgang í þessu lengur og hætt því við þátttöku. Í framhaldi af því hafa vaknað upp umræður hvort að keppnirnar væru einfaldlega of margar og álagið of mikið ásamt kostnaði við þátttöku. Einhverjir vilja fækka umferðum úr 17 í 14 í supercrossinu og einnig fækka umferðum í AMA Outdoors. En þegar allt er á botning hvolft að þá eru það ekki ökumenn og fólkt þeim tengt sem tekur þessa ákvörðun heldur hagsmunaðilar sem t.d. halda keppnirnar því þeir munu missa spón úr sínum rassi.
En víkjum aftur að keppninni um helgina. Ég mun ekkert fjalla um úrslit né stöður, nenni því hreinlega ekki lengur þar sem mér hefur fundist þetta tímabil ekkert sérstaklega spennandi. En hér getur þú séð keppnina af YouTube í fínum gæðum, þannig að þú þarft ekki að ná þér í hana sem torrent skrá. Er þetta öll keppnin, með undanriðlum og öllu.
Að lokum vill ég þó segja þetta, "bring on the outdoors" og megi það vera meira spennandi en supercrossið.
Um síðustu helgi fór fram næstsíðasta umferðin í AMA Supercrossinu. Nenni hreinlega ekkert að skrifa um þessa keppni að svo stöddu og hlakka til að sjá ökumenn stilla sér upp fyrir fyrstu umferðina í AMA Outdoors sem fer fram í Hangtown. Ef þú átt eftir að horfa á keppnina, að þá geturðu séð hana hér fyrir neðan í ágætis gæðum af YouTube og því óþarfi að niðurhjala því niður af netinu sem torrent skrá. Er þetta keppnin með öllum undanriðlum ásamt aðalkeppninni í bæði 250 og 450.
Það var heldur betur gaman að fylgjast með fimmtándu umferðinni í AMA Supercrossinu sem fór fram í Seattle um helgina og get ég ekki annað en sagt, "loksins, loksins" þar sem síðustu umferðir hafa verið frekar daprar að mínu mati og hef ég varlan nennt að fjalla um þær af þeim sökum. En þökk sé West Lites ökumönnunum, að þá var þessi keppni afar skemmtileg áhorfs. Ef þú ert ekki búinn að horfa á hana, að þá geturðu sé hana hér fyrir neðan og er þetta öll keppnin, bæði undanriðlar og aðalkeppnin í fínum gæðum. Þar fyrir neðan má sjá atvikin sem héldu manni vakandi í Lites flokknum.
Stigabaráttan í West Lites er engan veginn lokið og eftir úrslit dagsins, að þá er ljóst að Eli Tomac og Dean Wilson eru tilbúnir að leggja allt í sölurnar til að hreppa titilinn. Eli Tomac var ekki hrifinn af aksturslaginu og sagðist ekki vilja keyra né keppa svona en ef þetta væri það sem þurfti að gera til að vinna, að þá myndi hann gera það og sérstaklega ef þeir sem eru hans helstu keppinautar koma með það að markmiði að taka hann út. Þar með er ljóst að síðasta keppnin verður hreint stríð á milli hans og Dean Wilson og ef þú hefur horft á atvikið hér fyrir ofan, að þá skilurðu afhverju. Það var þó vinur minn Ryan Sipes sem vann í fyrsta sinn í ár og var það kær kominn sigur í ljósi þess að hann var að keppa í fyrsta sinn eftir mjög erfið meiðsl og hafði aðeins hjólað í tæpar þrjár vikur. Já, loksins small þetta hjá honum og ekki skemmdi það fyrir honum að Eli Tomac og Dean Wilson enduðu að hugsa meira um hvorn annan en að sigra Ryan Sipes. Marvin Musquin varð annar eftir að hann hafði náð fram úr Eli Tomac sem var fastur með hjólið í þriðja gír eftir samstuð sitt við Dean Wilson en hann náði því svo niður í annan en engu að síður ekkert grín að geta ekki gírað upp eða niður og verða úrslitin hjá honum því að teljast ásættanleg en hann endaði þriðji. Dean Wilson endaði sjötti og er meiddur á öxl eftir viðskipti sín við Eli Tomac og nú er bara spurning hvernig kappinn verður fyrir næstu umferð sem fer fram í Salt Lake City og eins og ég sagði að þá verður það hrein úrslita viðureign sem við því miður munum ekki geta séð beint þar sem það verður engin útsending frá þeirri keppni.
Í 450 flokknum sigraði Andrew Short loksins sínu fyrstu keppni í stóra flokknum og í raun var þetta hans fyrsti sigur í supercrossinu síðan 2006... Já, ég hef sjaldan séð jafn mikla gleði hjá einum ökumanni eins og hjá honum sem var einnig að koma til baka eftir meiðsli og var búinn að missa af átta keppnum í röð. Glæsilegt hjá kappanum og frábært að hann skyldi loksins ná að klára dæmið. Góðvinur hans Ken Roczen varð annar og skiptust þeir á tímabili á forystu en Andrew Short hafði betur og keyrði betur þegar leið á seinni hlutann á keppninni. Jake Weimer varð þriðji og var mjög sáttur að lenda á palli þar sem hann var að ströggla á æfingum. Því miður að þá meiddist Ryan Villopoto á hné og varð að hætta keppni. Er þetta í fyrsta skipti í ár sem hann nær ekki að ljúka keppni og því miður þurfti það að enda á þann hátt að hann slasaðist. Er þetta sama hné og hann hefur verið að díla við síðustu ár og nú er spurning hvaða áhrif það hefur á hann fyrir síðustu umferð og þá einnig utanhús undirbúninginn. Vonandi er þetta ekki alvarlegt.
Þar sem áhugi minn hefur dalað hressilega á supercrossinu síðustu vikur við brotthvarf ökumanna vegna meiðsla, að þá ætla ég mér ekki að fjalla neitt sérstaklega um þá keppni sem fór fram um helgina í New Orleans heldur leyfa mönnum einfaldlega að horfa á þetta með eigin augum hér fyrir neðan. Gæðin á þessu eru fín og hreinlega ekkert að því að horfa á þetta á YouTube en keppnirnar hér fyrir neðan eru með undanriðlunum líka en ekki bara af aðalkeppninni. Eina keppnin sem á eftir að verða spennandi ár, þ.e. af þeim sem eftir eru, er keppnin í Lites flokknum sem verður í Las Vegas en þá keppa þeir innbyrðis East og West lites flokkurinn. Verður gaman að sjá Eli Tomac og Dean Wilson takast á við Justin Barcia og Ken Roczen.
Eins og ég hef sagt áður að þá var heildarkeppnin í 450 flokknum aldrei spennandi í ár og alltaf þegar maður taldi að eitthvað væri að fara að gerast, að þá kom bakslag í dæmið. Hver keppandinn á fætur öðrum hefur fallið úr leik vegna meiðsla og það sem er hvað ótrúlegasta við þetta, að þeir hafa fallið út sem taldir voru hvað stöðugastir. Já, við erum að tala um Chad Reed sem hefur eitt besta hlutfall um að komast á pall miðað við fjölda keppna sem hann hefur tekið þátt í. Ryan Dungey sem hefur verið án meiðsla í fjölda ára og svo gamla brýnið Kevin Windham sem er búinn að fara hressilega á hausinn í vetur í tvígang í það minnsta og það síðasta var það alvarlegt að hann verður ekki meira með í ár og í raun er óvíst með framhaldið hjá kappanum. Það eru orð á lofti um það í vefmiðlum um að þetta gæti markað endalok Kevin Windham í sportinu og hann sé að íhuga að setja skónna á þessa frægu hillu sem endalaust tekur við. Er það algjör synd því hann var hraðastur í Houston um síðustu helgi, já hraðari en bæði James Stewart og Ryan Villopoto. Hér er myndbandið af krassinu hjá honum um síðustu helgi en þessi gaur er algjör nagli.
Enn ein umferðin fór fram í AMA Supercrossin um helgina og fór keppnin fram í Houston, Texas. Ef þú ert ekki búin að horfa á herlegheitinn, að þá geturðu horft á keppnina hér en þar fyrir neðan mun ég fjalla lítillega um úrslit helgarinnar.
Víkjum þá að East Lites flokknum en loksins náði Ken Roczen að landa sigri en það var ekki eins og hann hefði viljað og lýsti hann því yfir í viðtalinu að keppni lokinni. En Justin Barcia rekst á annan ökumann sem hann var á hringa í loftinu og dettur, samt sem áður nær hann að vinna sig upp og enda á palli. Ekki dónalegt það. Tvímælalaust besti Lites ökumaðurinn í dag í supercrossi.
Víkjum svo að 450 flokknum en Ryan Villopoto tók þetta með glans og sigraði. Þar með varði hann AMA Supercross titil sinn og er hann fyrsti ökumaðurinn til að gera slíkt síðan 2006 þegar Ricky Carmichael náði þeim árangri. Það verður ekki af Ryan Villopoto tekið að hann hefur verið öryggið uppmálað og er vel að sigrinum komin. Engu að síður að þá verð ég að segja að þetta var einhver sú jafn leiðinlegasta keppni í 450 flokknum sem ég hef horft á frá því að ég hóf að fylgjast með þessu. Til marks um hvernig málin hafa þróast í mótaröðinni að þá er Ryan Dungey ennþá í öðru sæti til meistara þrátt fyrir að hafa setið heima í fimm umferðir. Hversu "leim" er það eiginlega og segir allt sem segja þarf um þá spennu sem verið hefur í vetur, sem hefur eiginlega verið enginn frá því að Chad Reed datt út og síðan Ryan Dungey. Það má segja að steininn hafi tekið úr þessu þegar að Kevin Windham, sem er þekktur fyrir stöðugleika, slasaðist í undanriðlinum og er líklegast úr leik það sem eftir lifir af supercross tímabilinu. Satt að segja get ég ekki beðið eftir að þessu hreinlega ljúki og að AMA Outdoors taki við og vonandi verða hlutirnar aðeins meira spennandi þar. Sem betur fer er FIM mótaröðin að hefjast um næstu helgi og mun líklegast bjarga geðheilsunni.
Ellefta umferðin fór fram í Indianapolis um síðustu helgi. Margir vonuðust nú til að James Stewart fengi aukið sjálfstraust eftir sögulegan sigur í Daytona um síðustu helgi og myndi nú fara að velgja Ryan Villopoto undir uggum með framhaldið. Ja, ég ætla nú ekki að röfla um þessa blessuðu keppni og leyfa þeim sem vilja að horfa á hana að gera það einfaldlega hér fyrir neðan. Ætla þó að leyfa mér að segja að keppnin í Lites flokknum var söguleg og afar áhugaverð áhorfs. Er hún hér í heild sinni eins og hún var sýnd á Speed TV án auglýsinga. Gæðin eru mjög góð og ekkert af því að horfa á þetta á YouTube í dag.
Hér er fyrsta myndbandið af einhverjum inn í heim James "Bubba" Stewart og er sett saman af Red Bull. Fyrsti þátturinn fjallar nokkuð um það hvernig það kom til að hann fór að hjóla og keppa og er tekinn áður en hann gekk til liðs við JGR Yamaha fyrir komandi supercross tímabil. Svo sem enginn ný sannindi þarna en alltaf gaman að sjá þennan dreng hjóla þó hann hafi stundum aðeins villst af leið. Sumir eins og t.d. J-Law hefur verið elskaður fyrir það á meðan James Stewart hefur fengið bágt í skóginn en það fara svo sem ekki margir í skónna hans J-Law. Hér er svo sjálft myndbandið.